This is the soil from where your relative fought and where they gave their life.

Where they gave their tomorrow so that we may have our today.

 

I anguish about these men when I run the soil through my fingers.

I think of them, one hundred years ago, standing here, such brave souls.

It is in this soil that your family member wrote their own history.

It is in this soil that I find the remnants of their brave existence.

We build houses, villages and cities with this soil.

And now we dig into it, to revisit the past and into their history, and make works of art with it.

A simple thank you from me was not enough to show my respect. Taking from the soil I create something tangible, a piece of art, so that:

 

“We will remember them”.

 

jan.

  Een tastbaar eerbetoon aan uw gesneuveld familielid.

                                                                                                                         

 Dagelijks nog vind ik de gruwelijke granaatkartels in de Ieperse klei.

 Fatale getuigen, die tussen 1914 en 1918, enkel pijn en immens verdriet veroorzaakten.

 Ditzelfde lood uit een dodelijk wapen herleeft in deze boodschap van vrede.                                      

 Het leed van de oorlog, hersmolten tot liefde voor wie wij vandaag betreuren.

 Deze naamloze, moordende munitie, gevonden in een stukgeschoten land, kan voor u een heel 

 persoonlijk aandenken worden:          

 laat mij weten waar uw (Groot)vader of –Oom gestreden heeft.                                              

 Op die Vlaamse akkers  ga ik op zoek en lever je een                                                        

 Message in a Poppy met de correcte lengte- en breedtegraad van de vindplaats.

 U ontvangt dit met mijn persoonlijke echtheidsgarantie.

Jan.